Psychoterapia Młodzieży portal dla rodziców
Poradnik rodzica Autorka: mgr Magdalena Raba 7 min + test

Test depresji u nastolatka - orientacyjna lista kontrolna dla rodzica

Dwanaście pytań o to, co widzisz u swojego dziecka na co dzień: nastrój, sen, szkołę, kontakty. Wynik nie jest diagnozą - jest podpowiedzią, czy warto umówić konsultację ze specjalistą.

Zanim zaczniesz - czym ta lista jest, a czym nie jest

Poniższa lista kontrolna opiera się na typowych objawach depresji u młodzieży, obserwowalnych dla rodzica: zmianach nastroju, snu, apetytu, energii, funkcjonowania w szkole i kontaktów z ludźmi. Uwzględnia też to, czym depresja nastolatka różni się od depresji dorosłych - na pierwszym miejscu znajdziesz drażliwość, bo u młodych ludzi to ona, częściej niż smutek, bywa twarzą choroby.

To nie jest narzędzie diagnostyczne. Żaden test - ani ten, ani żaden inny dostępny w internecie - nie diagnozuje depresji. Diagnozę stawia specjalista po rozmowie z dzieckiem i rodziną. Lista pomaga w czymś innym: zamienia rozproszone „coś jest nie tak” na uporządkowany obraz, z którym łatwiej podjąć decyzję o konsultacji i łatwiej rozmawiać ze specjalistą na pierwszej wizycie.

Jak korzystać z listy

Odpowiadaj z perspektywy ostatnich dwóch tygodni. Przy każdym stwierdzeniu zaznacz, jak często obserwujesz dane zachowanie u swojego dziecka: „nie”, „czasami” albo „często lub prawie codziennie”. Odpowiadaj według tego, co widzisz - nie według tego, co chciałabyś lub chciałbyś widzieć. Wypełnienie zajmuje około trzech minut.

W ciągu ostatnich dwóch tygodni moje dziecko…

1. Jest drażliwe - wybucha złością, irytuje się lub płacze z błahych powodów.
2. Straciło zainteresowanie tym, co wcześniej sprawiało mu przyjemność: pasjami, sportem, spotkaniami, grami.
3. Wycofuje się z kontaktów - unika znajomych i rodziny, większość czasu spędza samo w pokoju.
4. Ma problemy ze snem: długo nie może zasnąć, wybudza się w nocy albo śpi znacznie dłużej niż zwykle i nie może wstać.
5. Zmienił się jego apetyt - je wyraźnie mniej lub wyraźnie więcej; widać zmianę wagi.
6. Jest ciągle zmęczone i „bez energii”, nawet po odpoczynku czy weekendzie.
7. Ma trudności z koncentracją - nauka, czytanie, a nawet ulubiony serial sprawiają mu trudność.
8. Mówi o sobie źle: „jestem beznadziejny”, „nic mi nie wychodzi”, „jestem dla was ciężarem”.
9. Pogorszyły się jego oceny albo unika szkoły - spóźnienia, nieobecności, poranne bóle brzucha.
10. Skarży się na bóle głowy, brzucha lub inne dolegliwości, dla których lekarz nie znajduje przyczyny.
11. Przez większość dnia wydaje się smutne, przygnębione, apatyczne lub „nieobecne”.
12. Mówi o śmierci, znikaniu lub braku sensu życia, albo zauważasz ślady samookaleczeń.

Jak interpretować wynik

Maksymalny wynik to 24 punkty („nie” = 0, „czasami” = 1, „często lub prawie codziennie” = 2). Progi mają charakter wyłącznie orientacyjny:

  • 0-5 punktów - obraz nie wskazuje na nasilone objawy. Obserwuj, rozmawiaj i wróć do listy, jeśli coś się zmieni.
  • 6-11 punktów - kilka wyraźnych sygnałów. Przyjrzyj się sytuacji uważniej; jeśli trwają ponad dwa tygodnie lub się nasilają, umów konsultację ze specjalistą.
  • 12-24 punktów - sygnały są liczne lub częste. Nie czekaj: umów dziecko do psychologa dziecięco-młodzieżowego lub psychiatry dzieci i młodzieży w najbliższych dniach.

Jedno pytanie liczy się inaczej niż wszystkie pozostałe: pytanie 12., o mówienie o śmierci i samookaleczenia. Każda odpowiedź inna niż „nie” oznacza potrzebę pilnej konsultacji - niezależnie od sumy punktów. W takiej sytuacji zajrzyj do przewodnika nastolatek w kryzysie, gdzie opisujemy krok po kroku, jak rozmawiać i gdzie szukać natychmiastowej pomocy.

Co dalej, niezależnie od wyniku

Lista kontrolna to początek, nie koniec. Jeżeli wynik - albo Twoja intuicja - podpowiada, że coś jest nie tak, kolejne kroki są dwa. Pierwszy: spokojna rozmowa z dzieckiem o tym, co widzisz i o co się martwisz. Drugi: konsultacja ze specjalistą - tu wyjaśniamy, do kogo umówić dziecko i co jest dostępne bez skierowania, a objawy i leczenie depresji opisujemy szczegółowo w przewodniku depresja u nastolatków.

Jeśli chcesz pogłębić obraz przed wizytą, profesjonalnie opracowane testy przesiewowe - m.in. nastroju i lęku - znajdziesz bezpłatnie na stronie darmowych testów psychologicznych online Centrum Sztuka Harmonii. One również nie zastępują diagnozy, ale bywają pomocnym punktem wyjścia do rozmowy ze specjalistą.

Źródła

  1. Depression in children and young people: identification and management (NG134) - National Institute for Health and Care Excellence, 2019
  2. Signs of depression in children and young people - NHS
  3. Adolescent mental health - World Health Organization, 2024
  4. ICD-11 for Mortality and Morbidity Statistics - Depressive disorders (6A70-6A7Z) - World Health Organization, 2025

Pytania i odpowiedzi

Najczęstsze pytania rodziców

Czy ten test diagnozuje depresję u mojego dziecka?

Nie. To orientacyjna lista kontrolna oparta na typowych objawach depresji u młodzieży - pomaga uporządkować obserwacje i podjąć decyzję o konsultacji. Depresję może zdiagnozować wyłącznie specjalista: psychiatra dzieci i młodzieży lub psycholog kliniczny, po rozmowie z dzieckiem i rodzicami. Ani wysoki, ani niski wynik listy kontrolnej nie zastępuje tej oceny.

Co mam zrobić z wynikiem testu?

Potraktuj go jak wskazówkę, nie werdykt. Przy niskim wyniku - obserwuj dziecko i dbaj o rozmowę. Przy średnim - przyjrzyj się sytuacji uważniej i rozważ konsultację, zwłaszcza jeśli sygnały trwają ponad dwa tygodnie. Przy wysokim - umów wizytę u specjalisty w najbliższych dniach. A jeśli w ostatnim pytaniu (o śmierć i samookaleczenia) zaznaczono cokolwiek poza „nie”, skonsultuj się pilnie, niezależnie od punktów.

Czy wypełniać tę listę razem z dzieckiem?

Lista jest napisana z perspektywy rodzica-obserwatora, więc najpierw wypełnij ją samodzielnie i spokojnie. Rozmowa z dzieckiem jest kolejnym krokiem - i ważniejszym niż jakikolwiek kwestionariusz. Jeśli nastolatek chce sam sprawdzić swoje samopoczucie, lepszym narzędziem będą kwestionariusze przesiewowe wypełniane przez samą młodzież, dostępne u specjalistów.

Mój wynik jest niski, ale niepokój pozostał. Co robić?

Zaufaj swojej intuicji. Rodzic zna dziecko najdłużej i najlepiej - żaden kwestionariusz nie widzi tego, co Ty. Niski wynik przy utrzymującym się niepokoju to wciąż dobry powód, by porozmawiać z dzieckiem i umówić konsultację: w najgorszym razie usłyszysz, że wszystko jest w porządku rozwojowym, a to również cenna informacja.

Czytaj dalej

Przeczytaj także

Depresja u nastolatków

Objawy (drażliwość zamiast smutku!), przyczyny, czas trwania i skuteczne leczenie depresji u młodzieży.

Czytaj →

Jak rozmawiać z nastolatkiem

Jak zacząć rozmowę o samopoczuciu i jak zaproponować pomoc, żeby nie trafić na mur.

Czytaj →

Psycholog, psychoterapeuta czy psychiatra?

Do kogo umówić dziecko po teście - ścieżki NFZ i prywatne, ceny oraz zasady skierowań.

Czytaj →

Wróć do przewodnika głównego: Psychoterapia młodzieży - kiedy nastolatek potrzebuje pomocy